Смртта на момчето во близина на Добој ја потресе Босна и Херцеговина: Неговиот татко починал на ист начин

Вчера, 19-годишниот Мехмед Хасанамиџиќ го загуби животот во населбата Хоџиќи во Добој. Според извештаите, младиот човек влегол во обележаното минско поле за да ги врати козите, кога ја активирал мината.

Случајот ја потресе Босна и Херцеговина, особено оние што го познавале Мехмед. Неговата поранешна професорка Сенада Џаниќ исто така се збогува со него на социјалните мрежи.

– Не можам да ги сопрам солзите. Мојот поранешен студент почина. Мој. Еден момент, еден чекор и сè исчезна. Бев токму во куќата на Мехмед, во близина на местото каде што го загуби животот. Тој беше дете на сиромаштија, растејќи во тешки услови што многумина не можеа ни да ги замислат. И повторно, полн со почит и благодарност – напиша Џаниќ на својот Фејсбук профил.

Таа додаде дека Мехмед бил скромен, смирен и повлечен, но дека секогаш имал насмевка, и додека таа му била учителка и години подоцна.

Како што изјави, таа му помогнала на неговото семејство колку што можела.

– Безброј пати сум била кај Ферида и мојот Мехмед, но сега чувствувам дека не сум направила доволно. Срцето ми е тешко од тага и вина. Да можев да направам барем малку повеќе, уште еден чекор поблиску до тоа семејство… Можеби тоа немаше ништо да промени, но сега сè ми се чини како да требаше да помогнам повеќе. За жал, малкумина од нас знаеја за тешкиот живот на ова семејство. Нека Бог ве благослови вечно, а Аллах нека му даде сила на вашето семејство да ја преживее оваа незамислива загуба – напиша таа.

Професорката откри и дека во својот краток живот, Мехмед сакал само една соба за себе, скромна, но своја – која, за жал, не ја добил.

– Никој, особено децата, не треба да умираат поради војните што поминале и сè уште одземаат животи. Децата не треба да страдаат како мојот Мехмед, кој страдаше поради тешките услови и сиромаштијата. Душата на учителот боли, мој Мехо, а ти секогаш ќе останеш во моите мисли и молитви. Знам дека знаеше дека те сакам и тоа ми е голема утеха. Спиј, момче, и прости му на светот, сурово е – рече Џаниќ.

Хоџиќи е едно од првите села за повратници по војната во БиХ, кое се наоѓа на линијата на ентитетот. Таа линија буквално поминува низ домовите а мините низ животите на луѓето.

„Ние сме на ничија земја, минирани. Фактот дека дури и не знаеме дали припаѓаме на Федерацијата Босна и Херцеговина или на Република Српска не е преголем проблем. Сепак, проблеми се јавуваат ако некој сака да отвори продавница или нешто слично – тогаш влегуваме во бирократски заплеткувања“, велат мештаните.

Од 2000 година до денес, неколку луѓе загинале во Хоџиќи, а многумина биле повредени во експлозии на мини. Некои делови се расчистени, но мини има и понатаму.

Со текот на времето, мештаните станале отпорни на стравот. Некои од нив сами ваделе мини од земјата и ги деактивирале, знаејќи дека ризикуваат со своите животи.

„Нема да чекаме да дојдат да нè исчистат, што ќе правиме, мора сами да го направиме тоа“, изјавил Михрет Хасанамиџиќ, таткото на жртвата Мехмед, во разговор пред десет години.

Неговиот сосед Салих ја загубил сопругата во експлозија, а тој бил тешко ранет. Останал сам со ќерка си, без средства за егзистенција, убеден дека „мините нема да бидат расчистени додека не ги убијат сите“.

Посебен ужас во селото предизвика глетката на детско игралиште опкружено со мини. Деца си играат на бетонот со кошеви и голови, а на неколку метри од нив се црвени табли со глава на мртовец. „Секогаш се плашиме кога одат на игралиштето, доволно е топката да испадне“, изјавиле тогаш родителите, пишува Н1.